Bu böyle sürüp gitmekteyken birisi benim hakkımda bir şeyler okumak istemiş ve tabiki “hakkımda” bölümüne gelmiş. Benim siteyi ilk açtığımdan beri orada atıl vaziyette duran yazımı okumuş. Zaten tema da sıkıcı. Yazı garip. :)

Gelen mesajı okuduğumda “vay be merak edip okuyanlarda varmış” dedim. Hatta bir adım ileri gidip “hmm demek O da girip okuyormuş hiç sitede anlatılanlarla ilgisi olmasada” dedim. Beni tetikleyecek bir şeyler lazımdı ve bulmuştum galiba. Fikrini sordum. Sitenin hedeflediği kişilerin dışından objektif bir göz tarafından sitem acımasızca eleştirildi :)

Bu mesajlaşmanın akşamına site üzerinde değişiklikler yaptım. İşe temayı değiştirerek başladım. Aldığım tavsiyeler üzerine devam edicek değişiklikler.

Galiba ben “terzi kendi söküğünü dikemez” lafına çok saplanıp kalmıştım. Bir “hadi” gerekiyordu. Birinin “hadi” demesi gerekiyordu. Bu kelimeyi de benim sürekli takip ettiğim kişiden duymak ihtiyaç duyduğum enerjiyi sağladı.

Google Analytics değerlerine göre değişiklikten bu yana ziyaretçi sayısında artış var. Tabiki bu değişimde Google’n algoritmasını değiştirmesinin, benim küçük seo çalışmalarımın ya da android toplantısında çektiğim fotoğrafların rolü vardır. Ama bence en büyük etki o mesajdı.

Mesajı, tavsiyeleri ve sohbeti için teşekkür ediyorum. Fikrini alacağım çok konu var daha. Sonuçta her erkek gibi onaylanmak isterim :D

Bu yazı parola korumalı. Yazıyı görmek için parolanızı girin:

Parola:

Süleyman Demirel Anadolu Lisesini kazanmıştım. Yıllar geçti öss geldi çattı. Sınava giderken ailemin heyacanını görmeliydiniz. Bense gayet rahat bir şekilde yürüyor aynı zamanda etrafı gözlemliyordum. İnsanlar komiklerdi. 3 saat için bu kadar heyecan fazlaydı bence. O kadar rahattım ki kardeşim bana çok şaşırıyordu anlam veremiyordu :D Annem dualar okuyordu. Babam ne yaptığını pek belli etmediğinden onun için bişey diyemeyeceğim :D Ben sınava girdim. Çıktım. Gene bir rahatlık :D

O dönem için 9 Eylül Bilgisayar Mühendisliğine yetecek bir puan almıştım. Gayet yüksek bir puandı bu :D Tabi şimdi konumuzla alakası olmayan nedenlerden ötürü mühendis filan olamadım. 24. tercihime yerleşip bilgisayar öğretmenliği okudum.

Üniversitede sınavlara olan rahat yaklaşımım arkadaşlarımı çileden çıkartırdı. Allahtan benim gibi birkaç arkadaşım daha vardıda anlaşabiliyordum :D Her sınav öncesi yapılan telaşa anlam veremez, sınavları umursamaz, sınav akşamları bilimum fps, strateji oyunlarını oynayarak geçirirdim. Tabiki herkes gibi ben de geçerdim o sınavlardan. Kimi zaman yüksek puan alırdım kimi zaman hoca vermezdi puan, kimi zaman düşük alırdım. Kimi zaman oraları çalışmayın sormaz derdim, herkes oraları çalışırdı, oralardan soru gelmezdi :D

Nerdeyse yata yata üniversiteyide bitirdim. Şimdi karşımda kpss var. Ben gene rahatım. Galiba 1 hafta önce çalışmayı bıraktım. Sınavlara bazen 15 dakika kadar geç girmişliğim bile oldu ama herkesle birlikte sınavı bitirdim ve hiç boş bırakmadım. Ve bizim taban puana eşdeğer puanlar aldım hep :D  Sanırım sınavları fazla umursamıyorum ya da ballıyım :D Bilmiyorum.

Bunları kendimi övmek için anlatmadım ya da, bakın ben neymişim demek için anlatmadım. Yazının başından beri rahatlıktan bahsediyorum. Anahtar bu işte, “rahatlık”. Yapabileceğine olan “inanç”.

Rahat olmazsan sana hiç bişey yardım edemez. Satır satır ezberlediğin o G8 ülkelerini unutursun. Pavlow kim unutursun. 120/4 = 3 bulursun. Yaparsın bunları çünkü rahat değilsindir. Bişeylerin ters gideceğine inanıyorsundur ve o şeyler ters gider genellikle :D Murphy kanunları :P

Zaten bütün bir sene çalıştın. Artık boşver umursama.

Rahat gir sınava, inan kendine. Biz sana inanıyoruz :D

Ve iyi düşün, iyi olsun ;)

Herkese başarılar.

Geri kalan yenilikler için tıklayınız.

Daha fazla bilgi için tıklayınız

Ayrıca kameraya konuşmak ne kadar da zormuş öyle. Binlerce kişi önünde konuşsam daha iyi daha rahat hissederdim kendimi. Umarım seçilir, üniversitemi msp olarakta temsil ederim. Seçilirsem üniversitem çok şey kazanacak pek çok yenilikle tanışacak bazılarına herkesten önce ulaşacak. Neyse daha fazla yazmayayım :) Siz videoyu izleyip yorumlarınızı yapın.

2009-2010 MSP Başvuru Videosu

Aslında hepsi bir oyundan ibaret. Amaç bu oyunu oynayarak insanları mutlu etmek.

“Ufak şeylerle insanları mutlu ederek mutlu olmak… Hem de anonim biri olarak!” diyor bu hareketin başlatan ve ilk fikirleri üreten kişi Tunç Kılınç.

Oyunun Başlangıçı

Oyundaki İlk On Gün

Hiç tanımadığımız insanlara elimizden geldiğince iyilik yapıyoruz kimsenin bundan haberi olmuyor. İnsanların kartı okuduktan sonra yüzlerindeki o gülümsemeyi görmek müthiş bir duygu olsa gerek. Bu hareketi az önce farketmiş olduğum için henüz gelişimine bir katkıda bulunamadım. En kısa sürede ben de birşeyler yapmak istiyorum.

Kartları bu adresten indirebilirsiniz. Daha sonra bunları kesip kıyağınızın yanına bırakmak. Tunç Kılınç ilk aklına gelenleri sıralamış:

• Köprü gişesinde arkadaki arabanın parasını vermek ve hızla uzaklaşmak. Gişe görevlisinden kartı arkadaki arabanın şöförüne vermesini rica ediyoruz.
• Yaz sıcağında kalabalık bir belediye otobüsünün içinde buz gibi bir kasa kolayı unutmak (kartlar kolalara iliştirilmiş.)
• Uzun yıllar bakımsız kalan bir mezarı temizlemek ve çiçek dikmek. Kartı mezara bırakıyoruz. Oradan geçen birilerinin belki dikkatini çeker.
• Karta ataçlanmış 10 TL’lik bir banknotu yolda düşürmek.
• Birinin posta kutusuna gelen elektrik veya su faturasını alıp, ödemek. Sonrasında faturayı makbuz ve kartla beraber posta kutusuna geri koymak.
• Haftalardır pis kalmış bir arabayı gece yıkamak ve sonrasında kartı sileceğe iliştirmek.
• Vapur iskelesinde veya metroda turnikelerden birinin üstüne karta ataçlanmış bir jeton bırakmak.
• Sipariş verdiğimiz (bir alana ikincisi bedava) pizzayı komşumuzun zilini çalarak kapısına bırakıp kaçmak (kart pizza kutusunun içinde.)
• Apartmanda kapı önlerine konan çöp torbalarını kapıcıdan önce toplamak ve kartı kapıcının oturduğu evin kapısının altından içeri atmak.
• Görme engelli bir kişiye, yolda ona etrafındakileri anlatarak yardımcı olmak. [Bunu Amelie filminde gördüm!] Kartı o kişinin cebine atıyoruz. Belki bir yakını bulup okur sonradan ona.
• Desteğe muhtaç (lösemili çocuklar gibi) bir derneğin kapısına sabaha karşı içi oyuncak dolu bir sandık bırakmak (kart sandığın içinde.)
• Otomat, ankösörlü telefon veya atari salonlarındaki oyunlara karta ataçlanmış bir jeton bırakmak.
• Bakımsız bir bahçeyi tertemiz yapıp ortasına iki çiçek dikmek ve kartı sonradan çiçeğe bağlamak.

Benim aklıma gelen ise kampüs kantininde fazladan 2 adet çay kuponu alıp görevliye sizden sonraki ilk 2 kişiye fmk kartlarıyla birlikte vermesini istemek oldu. Çayınızı yudumlarken kartı okuyan kişinin yüzündeki değişimi görmek bir sonraki kıyak için itici ibr güç olacaktır.

Hareket dalga dalga büyüyor sizde farklı fikirlerle bu harekete destek olabilirsiniz.

KADIN DİLİ

Oğlum bir hafta sonra evleniyor. Sorumluluk sahibi bir baba olarak, ona öğüt vermem gerekiyor. Fakat bunu evde yapamam çünkü annesi ağız tadıyla öğüt vermeme izin vermez, sözü ağzımdan kapıp kendi devam eder. İş yerimden oğluma telefon açtım, akşam yemeğini dışarıda birlikte yiyelim, dedim. Deniz kenarında ki bu şirin lokantada şimdi onu bekliyorum.

Geliyor aslan parçası, yakışıklılığı da aynı ben.Hoş beşten sonra konuya giriyorum.

-Oğlum haftaya düğünün var, bir baba olarak sana bazı konularda yol yordam göstermem gerekiyor.

Kaç dil biliyorsun oğlum sen?

-İngilizce, Fransızca bir de kendi dilimi de sayarsak Türkçe’yle üç dil oluyor.

-Bugün ben sana dördüncü dili öğreteceğim. Dilin adı Bükçe. Kadınlar tarafından kullanılır. Sen buna “kadın dili” de diyebilirsin.

-Kadınların ayrı bir dili mi var?

-Tabi ki. Eğer kadın dilini bilirsen bir kadınla yaşamak dünyanın en büyük zevkidir ama bu dili bilmezsen hayatın kararabilir. O yüzden bir kadınla mutlu olmak isteyen her erkek Bükçe’yi öğrenmeli.

-İyi de niye Bükçe?

-Çünkü kadınlar konuşurken genellikle, söyleyecekleri sözü, net söylemezler. Eğip bükerler onun için dilin adını “Bükçe” koydum.

-Bükçe zor bir dil mi baba? diye sordu gülerek.

-Bana bak, çok önemli bir konu, eğleniyor gibisin biraz ciddiye al. Bir kadınla mutlu olmak istiyorsan bu dili bilmen çok önemli. Çünkü kadınlar sözü bükerek Bükçe konuşurlar sonrada senin sözün doğrusunu anlamanı beklerler. Felsefesini anlarsan kolay, anlamazsan zor.

-Tamam baba, haklısın ciddiyetle dinliyorum. Peki, sence kadınlar neden bizimle aynı dili konuşmuyorlar, söyleyeceklerini direkt söylemiyorlar.

-Bence bir kaç sebebi var. Birincisi, duygusal oldukları için, hayır, cevabı alıp kırı lmaktan korktuklarından dolayı, sözlerini de dolaylı söylüyorlar. İkincisi, kadınlar dünyaya annelikle donanımlı olarak gönderildikleri için onların iletişim yetenekleri çok güçlü.

-Bu konuda biz erkeklerden bir sıfır öndeler yani.

-Ne bir sıfırı oğlum, en az on sıfır öndeler. Düşünsene, henüz konuşmayan, küçük bir çocuğun bile yüz ifadesinden ne demek istediğini hemen anlıyorlar. İşin kötüsü kendiler leb demeden leblebiyi anladıkları için biz erkekleri de kendileri gibi zannediyorlar. Onun için, leb, deyip bekliyorlar. Hatta bazen, leb, demek zorunda kaldıkları için bile kızarlar. Niye, leb, demek zorunda kalıyorum da o düşünmüyor, diye canları sıkılır.

-Biz de bazen Canan’la böyle sorunlar yaşıyoruz. Niye düşünmedin, diye kızıyor bana.

-Kızarlar oğlum kızarlar. Kadınlar ince düşüncelidirler, detaycıdırlar, küçük şeyler gözlerinden hiç kaçmaz. Bizim de kendiler gibi düşünceli olmamızı beklerler fakat erkekler onlar gibi değil. Biz bütüne odaklıyız, onlar detaya . Beyinlerimiz böyle çalışıyor.

-Ne olacak baba o zaman, yok mu bu işin çaresi?

-Var dedik ya oğlum, Bükçe’yi öğreneceksin, bunun için buradayız. Hazır mısın?

-Hazırım baba.

-Bükçe bol kelime kullanılan bir dildir. Biz erkeklerin on kelime ile anlattığı bir konu, Bükçe’de en az yüz kelime ile anlatılır. Dinlerken sabırlı olacaksın. Mesela karın o gün kendine elbise aldı, diyelim. Bunu sana “bu gün bir elbise aldım.” diye söylemez. Elbise almak için dışarı çıktığı andan başlar, kaç mağazaya gittiğinden, almak için kaç elbise denediğinden, indirimlerden, yolda gördüğü tanıdıklarından alırken yaptığı pazarlıktan devam eder ve sana kocaman bir hikaye anlatır.

-Hikaye dili yani.

-Aynen öyle. Sen akıllı bir erkek olarak ona asla, “Hikaye anlatma, ana fikre gel, kısa kes.” demeyeceksin. Böyle bir şey dediğinde, bittin demektir. İster öyle de, istersen “seni sevmiyorum.” de. İki durumda da “seni sevmiyorum” demiş olacaksın.

-Ne alakası var, baba. Sen i sevmiyorum demekle, kısa anlat demenin.

-Çok alakası var. Kadınlar dinlenmedikleri zaman sevilmediklerini düşünürler.

-Bu önemli, Bükçe’de dinlemek sevmektir, diyorsun.

-Aynen öyle. Devam edelim. Bükçe ima dolu bir dildir. Kadınlar konuşurken, bir şeyler ima etmeyi severler. Biz erkeklerde imalı konuşuyoruz diye düşünürler ve sözlerimizle onlara ne demek istediğimizi çözmeye çalışırlar. Oysa erkeklerin ima yeteneği pek gelişmemiştir. Bizim kastımız söylediğimiz şeydir.

-Geçen hafta Canan bana “Bir kaç kilo daha versem gelinliğin içinde daha iyi duracağım.” dedi. Ben de “Böyle de iyisin.” dedim. Canı sıkıldı bir kaç saat surat astı. “Neyin var.” diye sordum. “Hiçbir şeyim yok.” dedi. Sence nerede hata yaptım?

-Böyle de iyisin, derken o “de” ekini orda kullanmamalıydın. Canan bunu şöyle anlamıştır. Böyle de fena sayılmazsın, eh işte, idare edersin ama tabi daha da iyi, daha da güzel olabilirsin.”

-Peki ne demem gerekiyordu?

-Şunu hiç unutma. Kadınlar kendileri ile ilgili, giysileri ile ilgili ya da aileleri ile ilgili bir soru soruyorlarsa, kesinlikle iltifat bekliyorlardır. Es kaza eleştirmeye kalkarsan yandın. Bunu hiç unutmazlar. O gün “Hayatım sen zaten çok güzelsin, kilo vermeye falan bence ihtiyacın yok.” deseydin, o günün zehir olmazdı. Mesela bir gün kucağına oturup, ağır mıyım, derse sakın “evet, biraz” falan deme “hayır” de. Yoksa bir daha kucağına oturmaz.

-Yani diyorsun ki bir kadın her daim güzeldir, her giydiği yakışır ve her kadının annesi bir hanımefendi, babası da beyefendidir. Bana ne yaparlarsa yapsınlar.

-Aferim oğlum, çok hızlı anlıyorsun bana çekmişsin. Kadının, kendi anne babasıyla sorunu olsa, kendi eleştirir ama asla senin eleştirmeni kabul etmez. Bunu kendine hakaret olarak alır.

-Ve asla unutmazlar, değil mi?

-Aynen öyle. Yıllar önce annene, annesi için “biraz cimri” demiştim. Hala “Sen benim annemi sevmezsin.” der ve annesi bize bir şey aldığında gözüme sokar, en çok göreceğim yere koyar.

-Hadi o konularda dilimi tutarım da, şu ima işini çözmek zor geldi.

-Zor gibi ama biraz gayret edersen çözersin. En önemlisi imaları anlayacaksın ama “sen şunu mu demek istiyorsun.” diye asla yüzüne vurmayacaksın.

İlla Bükçe anlatacak, asık bir yüzle karşılaşmamak için senin de anlaman gerekiyor. “Hayır, evde yiyeceğim ama istersen hazır bir şeyler alıp geleyim, ne dersin.”dedim. “Tamam” dedi. Döneri sever biliyorsun, dün eve giderken, ekmek arası döner yaptırdım. Onun dönerini de kepekli ekmek arasına yaptırdım. Bunu düşündüğüm için ayrıca sevindi. O da diyette, düğünde daha zayıf görünme derdinde, bu sıralar.

-Bu Bükçe’de kısa konuşma yok mu baba???????

-Var ama yerinde olsam hiç tercih etmezdim. Kadın konuşmuyorsa ya da kısa konuşuyorsa kesin ciddi bir sorun var demektir. Mesela baktın canı sıkkın, soruyorsun, “Neyin var” diye. “Hiçbir şeyim yok.” diyorsa, aman bir şeyi yokmuş, diye bırakma. Yoksa az sonra, çok ilgisiz olduğundan yakınarak, ağlamaya başlar.

-Bükçe’de “Hiçbir şey yok” demek “Çok şey var, benimle ilgilen” demek oluyor, o zaman.

-Evet. Biz erkekler “Bir şey yok.” diyorsak ya gerçekten bir şey yoktur, sadece başımızı dinlemek istiyoruzdur ya da bir şey vardır ama; şu anda konuşacak bir şey yok.” diyoruzdur. Her ikisinde de konuşmak istemiyoruzdur. Ama kadınlar ilgiyi sevgi olarak gördükleri için “Bana değer veriyorsan, ilgilen ki anlatayım.” demek istiyordur. Çok nadirdir, gerçekten anlatmak istemiyor olabilir, o zaman da fazla üstüne varıp bunaltmayacaksın tabi.

-Bir arkadaşım da kadınların “peki” demesi tehlikelidir, demişti.

-Doğru. Bir kadının ağzından çıkan “kuru bir peki, olur, tamam” her zaman tehlikelidir. Bu Bükçe de “Şimdi tamam diyorum ama acısını daha sonra çıkaracağım.” demektir. Sana en kısa zamanda kesin bir ceza keser. Fakat pekinin yanında “peki canım, olur hayatım” gibi bir hoşluk ekliyorsa korkmaya gerek yok.

-Zor bir dil baba.

-Yok yok gözün korkmasın. Bükçe, konuşman gerekmiyor. Dili anlaman yeterli.

-Anlamak da pek kolay değil ama.

-Korkma o kadar zor değil. Devam edelim. Kadınlar istediklerini söylemek zorunda kalınca, düşünemediğimiz için biz erkeklere kızarlar, ve konuşurken suçlayarak konuşurlar fakat suçladıklarının farkında olmazlar. Sitem ediyoruz zannederler.

-Nasıl yani?

-Mesela, karın sana “ne zamandır dışarı çıkmadık.” derse bunu suçlama olarak üstüne alma, seninle gezmek canı istiyordur, bunu sen düşünüp teklif etmediğin için kalbi kırılmıştır. Maksadı seni suçlamak değildir. “Daha geçenlerde gezmeye gittik.” gibi bir savunmaya girme. “Tamam canım haklısın, ben de istiyorum, en kısa zamanda gideriz.” de, konu kapanır. Tabi ilk fırsatta da sözünü yerine getirirsen iyi olur.

-Küçük ama önemli detaylar.

-Aynen öyle. Mesela karın “üşüdüm” diyorsa, üstünü kalın giy demeni ya da kombiyi açmanı değil, ona sarılmanı istiyordur.

-Keşke okullarda öğretselerdi biz erkeklere Bükçe’yi. Ne kadar erken başlasak o kadar çabuk kavrayabilirdik, belki.

-Haklısın aslında ben de sana öğretmek için geç kaldım. Neyse zararın neresinden dönülse kardır.

-Not mu alsaydım, epeyce detayı varmış dilin.

-Sen bilirsin oğlum, unutacaksan al. Keşke ben de not alıp gelseydim. Umarım sana eksik öğretmem. Şimdi aklıma geldi. Kadınların en nefret ettiği sözcük “Fark etmez”dir. Fark etmezi kadınlar “Hiç umurumda değil, ne yaparsan yap ” diye anlarlar.

-En değerli sözcük nedir?

-Sen bil, bakalım.

-Seni seviyorum, demek herhalde.

-Evet, kadınlar “seni seviyorum” sözünü sık sık duymak isterler. Biz erkekler söylemiştim, zaten biliyor diye bu konuda gaflete düşmemeliyiz.

-Bükçe sadece konuşma dili midir baba? Bunun bir de davranış dili var gibi geliyor bana.

-Ben de tam ona geliyordum. Kadınlar küçük şeylere önem verirler. Akşam ona sarıl, televizyon izliyorsan sarılarak izle. Gündüz onu düşündüğünü ifade etmek için kıs acık da olsa bir mesaj gönder, küçük sürprizler yap. O yemek hazırlarken ona yardım et, salata yap, çay demle.

-Akşam gelip sırt üstü yatmak yok yani.

-Gözünde büyütme. Sayınca çok şey gibi görünüyor ama aslında bunlar zaman alacak, zor ve masraflı şeyler, değil. Sen bu küçük şeylere dikkat et, zaten karın sana paşa gibi davranır, seni yormaz. Bir erkek bu küçük şeylere dikkat etmezse zamanını karısıyla büyük kavgalar yaparak geçirir. Sevgiyle geçirmek varken niye kavgayla geçiresin ki? Kadınlar çok vericidir ama eğer sen hep alıp vermezsen, bir gün birden patlarlar. Küçük küçük alırlarsa, büyük büyük verirler.

-Tamam baba bunlara dikkat edeceğim.

Garson yemek tabaklarını kaldırırken oğlumun telefonu çalmaya başladı. Belli ki nişanlısı arıyor, konuşmak için deniz kenarına doğru adımlamaya başladı. Az sonra geldi.

-Baba çok teşekkür ederim. Bükçe’yi anlamaya başladım. Canan aradı. “Salonun perdelerini ne renk olsun karar veremedim, yarın birlikte m i baksak.” dedi. Tam “Fark etmez, sen seç” diyecektim ki bunu senin söylediğin gibi “Ev de perde de umurumda değil” gibi anlayacağı aklıma geldi. “Tabi canım, istersen birlikte bakabiliriz ama ben senin zevkine güveniyorum, sen seç istersen,” dedim çok mutlu oldu. Kendi seçecek.

-O zaten perdeyi çoktan seçmiştir de kadınlar illa yaptıklarını onaylatmak isterler. Birlikte de gitsen o seçtiği perdeyi almak isteyecektir. Biz erkekler onların ne demek istediklerini anlarsak, işlerden kolay sıyırırız.

-Baba tekrar teşekkür ederim. Bu iyiliğini hiç unutmayacağım. Bana Bükçe’yi öğretmeseydin halimi düşünmek bile istemiyorum.

-Şanslısın oğlum. Benim seninki gibi bir babam yoktu. Bunları deneye yanıla öğrenmem yıllarımı aldı. Sen yine iyisin, hazıra kondun. Güle güle kullan, isteyene de öğret, herkes de güle güle kullansın.

Bana zincir mail gönderen tüm dost ve arkadaşlarıma teşekkür ederim…
Sayenizde tuvalet temizlemekte kullanıldığını öğrendiğim kola’yı içemez oldum.
Aids virüsü taşıyan iğneler popoma batacak korkusuyla sinemaya gidemez oldum.
Deodorantlar kanser yapıyor diye sayenizde artık bir domuz gibi kokuyorum.
Marketlerde yaşlı kadınlar beni kandırıp parfüm koklatacağım diye bayıltıp
kaçırır korkusuyla ya markete gitmiyorum ya da yaşlı kadınlara asla yardım etmiyorum.
Telefon hattımı kullanıp bana borç takarlar korkusuyla telefona bile cevap veremiyorum.
Yiyeceklerin içinde neler olduğunu açıkça ifşa etmeniz karşısında korkudan yemek yiyemez oldum.
Üstüne kesin fare sıçmıştır diye hiçbir kutu içeceği içemiyorum.
Çok beğensem bile ya içkime ilaç koyup beni uyutup organlarımı çalar ve buz dolu küvetin içinde uyanırsam diye bana yaklaşanları tersliyorum.
Tüm birikimlerimi hastanede yatan ve ölmek üzere olan çocuklara yatırdım. Beş parasız kaldım.
Mail listesine katılırsam alacağım söylenen para, bilgisayar, cep telefonu ya da gezileri beklemekten evden dışarı çıkamaz oldum.
Bir maili forward etmedim basıma ne belalar gelecek diye korkuyla beklemekten ruh sağlığımı kaybettim.
Şimdi: eğer bu yazıyı 60 saniye içinde 1200 kişiye yollamazsan, ishal bir kus sabah akşam kafana sıçacak ve hayatı sana dar edecektir… sevgiler!